Bepaalde auto's schreeuwen erom om naar de Nürburgring gebracht te worden. Het is vooral omdat de wegen daar bijzonder mooi en kronkelend zijn. Daarnaast is de Nürburgring in de herfst op zijn mooist. Dus de beroerdste zijn we ook niet om de Renault Clio RS Gordini kennis te laten maken met de Eifel. We waren er al eens met de Renault Mégane RS die zich prima thuisvoelde op en om de ring. Als een trein ging deze over de wegen. Is dat met de Clio RS Gordini ook zo?
Om gelijk maar in huis te vallen met de conclusie. Ja, de Clio RS is net zo goed als zijn grote broer de Mégane RS. Alhoewel de Mégane nog het cup chassis had, heeft de Clio RS de standaard ophanging. Met het optionele cup chassis is het dan nog in vergelijking met de Mégane de motor die er onder voor doet. De Clio RS heeft een tweeliter blok met 203 pk en 215 Nm aan koppel bij 5.400 toeren. Dat aantal toeren verraadt al gelijk dat je het blok levendig moet houden in zijn toeren. Lager dan 4.000 toeren is de motor zwakjes, pas daarboven breekt de hel los en kun je knallen met deze perfect gebalanceerde Clio RS Gordini. Doe je je best dan zit de Clio RS in 6,9 seconden op de 100 km/u. De topsnelheid wordt door Renault op 225 km/u gezet. Stiekem kan de teller, als je wederom je best doet, naar de 240 km/u toe kruipen. Maar dit is alleen in situaties waar je echt lang de ruimte hebt om naar de top te klimmen. Het grootste nadeel aan de Clio RS zullen we nu maar meteen vertellen. Voor iets minder dan 4.000 euro meer bestel je bij Renault een Mégane RS. 47 pk meer, groter en 0,2 liter per 100 kilometer minder zuinig. Dat zijn cijfers die je voor lief neemt. Dit betekent niet dat de Clio RS een slechte auto is. Integendeel! De Clio is een heerlijke auto waar je prima mee kan blazen. Het is alleen niet zo handig van Renault geweest om deze prijzen zo dicht bij elkaar te leggen. Het is dan met name zonde voor de Clio dat deze zo duur is, je ziet ze hierdoor namelijk ook relatief weinig rijden in Nederland. Op en rond de Nürburgring daarentegen zie je ze bij bosjes rijden en zijn ze zelfs te huur! Dit zegt natuurlijk wat over zijn rijeigenschappen.
De Clio RS is geen moordenaar, zelfs een beginnend bestuurder kan hierin de grootste lol beleven zonder bij het einde van de bocht tegen een boom te parkeren. Het is noemenswaardig hoe strak Renault zijn auto's afgesteld krijgt. Het gedrag in de bochten is fenomenaal, op de gladde en natte Nordschleife was er geen vuiltje aan de lucht, het gas erop en de Clio trekt zich door de bocht heen en maakt zich alweer klaar voor de 171 bochten van de Ring. Mocht je dan als bestuurder toch nog te overmoedig worden is er natuurlijk het ESP wat je hachje gemakkelijk red. Maar pas als de weg droog is gaat de Clio laten zien waar hij echt toe in staat is. Uren speelplezier zijn gegarandeerd met af en toe een tankpauze er tussen. 152,2 liter is er doorheen gegaan met de Clio in iets minder dan 1200 kilometer. Dat is ongeveer 1 liter op 6 kilometer, maar hierbij is het pedaal wel bijna altijd volledig tot de vloer getrapt. Je zou hierbij denken dat zuinig rijden er niet in zit. Niets is minder waar, de zesde versnelling zorgt er voor dat je bij 100 of 120 km/u weinig toeren draait en dus minder benzine verbruikt. De verbruikscijfers zouden hierdoor wel eens kunnen dalen. Maar als echte petrolhead ontkom je niet aan de heerlijke brom die door de auto galmt. De één vindt hem vermoeiend, de ander kan er geen genoeg van krijgen. Dat laatste was bij ons het geval. De twee dikke uitlaten aan de achterkant brengen een brom door het interieur waar je hart sneller van gaat kloppen. Mede doordat het blok opzichzelfstaand geen hulpmiddelen heeft klinkt hij lekker ongetemd en rauw. Het is niet alsof je een leeuw in de savanne ziet lopen, maar eerder in Blijdorp. Rauw en ongetemd maar tegelijkertijd toch ingetogen.
Het interieur is gericht op comfort en sportiviteit. De stoelen geven goede steun aan de zijkant waardoor je tijdens stevig stuurwerk op dezelfde plek blijft zitten wanneer je ingestapt bent. Het leren stuur ligt lekker in de hand alleen worden de witte streepjes erg snel vies. De audioinstallatie ziet er wat krakkemikkig uit maar werkt perfect en beter dan elk ander systeem als het om muziek luisteren gaat via een externe audiobron. Er zijn tal van mogelijkheden om je mp3 speler of iPhone aan te sluiten. Bluetooth is het makkelijkste van allemaal en werkt dan ook vlekkeloos. Het is een systeem dat verplicht zou moeten worden bij elk automerk. Het instrumentarium is duidelijk ingericht. Het is alleen even zoeken naar de knoppen van de boordcomputer. Maar eenmaal gevonden is er over het interieur van de Clio RS niets te klagen.
Op het totaalplaatje van de Clio RS is niets te klagen. Maar dan hebben we het over een standaard Clio RS zonder de Gordini uitrusting. Renault heeft zich met de Gordini series iets te makkelijk afgedaan door het aanbrengen van stickers, aparte kleurstelling en de striping. Technisch is er niets veranderd en dat is toch jammer als je de geschiedenis van Gordini(LINK:https://en.wikipedia.org/wiki/Gordini) kent. Gordini werkte als een motor tuner samen met Renault en verkocht later zijn bedrijf aan Renault om vervolgens auto's uit te brengen met Gordini badges. Die badge stond voor het extra sportieve van de Renault en daar kunnen we bij de Clio RS niet over spreken. Helaas zijn er geen extra pk's bijgekomen of net nog een extra aanpassing aan het onderstel. Het blijft jammer en we hopen ook met ons hele hart dat Renault zich bij de volgende Gordini goed bedenkt wat ze van plan zijn met de auto. Desalniettemin is de Clio RS gewoon een prima auto, maar mocht er geld over zijn voor een Mégane RS dan zou de keuze door ons snel gemaakt zijn.
