Een handgeschakelde coupé met een stoot aan pk's, achterwielaandrijving en een behoorlijk dik voorkomen. Het zijn een aantal elementen waar de BMW 1 Serie M Coupé van is voorzien. Wij mochten er mee naar het mooiste gebied van in het westen van Duitsland. Met de M Coupé op naar de Nürburgring waar op dat moment de 24 uur werd verreden.
Daar bleef het niet bij. We waren uitgenodigd door BMW om het M-festival en de M-night bij te wonen. Van de M-night konden jullie al de foto's zien, de nieuwe BMW M5 F10 werd onthuld en zo ook de BMW M3 Sedan CRT. Die ochtend waren we al vertrokken met de 1 Serie die van de letter M was voorzien. De M kan wel beschreven worden als de meest krachtigste letter ter wereld.
Onderweg dus naar de Nürburgring over de altijd prachtige autobahn. Het blijft verbazingwekkend hoe vaak je de mogelijkheid hebt om naar de topsnelheid van de auto te klimmen. Zo hebben we ook meerdere pogingen met de 1M gedaan en telkens kwamen we weer tot 270 km/u op de teller. Het is opmerkelijk te noemen hoe makkelijk de 1M doorstoomt naar deze snelheden. Met zijn 340 pk sprint de zes-in-lijn naar de 100 km/u in 4,9 seconden. Mocht BMW M de DCT bak erin gemonteerd hebben dan zou deze waarde nog iets lager hebben gelegen. Maar mocht dat gebeurd zijn dan zou de 1M in het vaarwater van de M3 komen en dat zou niet helemaal de bedoeling zijn. De 1M stormt vanaf het moment dat het de 100 km/u heeft bereikt in 12,4 seconden naar de 200 km/u. Dit wordt mede gerealiseerd door de dubbele turbo's die al vroeg in de toeren zorgen voor het maximale koppel van 450 Nm en 500 Nm in overboost modus.
We hebben het al vaker beschreven, maar eenmaal van de snelweg af wordt het pas tijd voor de wegen waar dit soort auto's zijn voor ontwikkeld. Snelle bochtencombinaties met perfect geasfalteerde wegen. Wegen asfalteren is wat ze goed kunnen in Duitsland dus het is de M-modus activeren en knallen met de M waarvoor die bedoeld is. Missen doe je de DCT niet in de 1M, heerlijk roeren door de versnellingsbak is zoveel malen leuker! Het maakt het autorijden in de 1 tot het echte rijden en niet het gemakkelijk flipperen achter het stuur. Zelf bedenken hoe je moet schakelen en wanneer je moet schakelen en het koppelingspedaal erbij indrukken. Het maakt het rijden intensiever, maar ook veel leuker. Zeker in de bochten is het van belang in de juiste versnelling te zitten om beide handen aan het stuur te kunnen houden. Met een DCT bak zou dit niet van belang zijn, maar dat terzijde. De M knop in de 1M is eigenlijk zo goed als dat die te vinden is. Op een stuur zit een nietszeggen knopje met een rondje en een M erin. Het enige effect van het indrukken van deze knop is het veranderen van de gasrespons. BMW had beter de keuze kunnen maken om de gasrespons altijd zo te laten zijn.
Knallen, dat is dus waar de 1M voor gemaakt is en dat is dan ook waar we achter gekomen zijn. De grip lijkt eindeloos en met semi-slicks zou dit niveau zelfs nog flink hoger gelegd kunnen worden. Het is gooien en smijten met de perfect gebalanceerde 1M. Korte bochten, lange doordraaiers. Het gas erop houden en goed bij de les blijven is een goed advies. Niet dat de 1M onvergeefbaar is, in tegendeel. Het stabiliteitsprogramma zal altijd zorgen dat je op het rechte spoor blijft maar er komt een keer dat ook deze je niet meer zal redden. Dit zal pas zijn als je met de 1M op de limiet gaat rijden en die limiet ligt ver, heel ver. Tijdens het rondrijden door de Eifel hadden we constant het idee dat we de laatste bocht die we doorreden nog wel een stuk harder konden nemen dan we al gingen. De 1M laat zich goed begeleiden en communiceert ook goed met je. Het stuur ligt lekker in de hand en de auto laat precies weten wat je aan het doen ben en hoever je nog kan gaan.
Optisch is de auto goed aangepast, opgeklopte spatborden maken ruimte voor de brede banden die voor de eindeloze grip zorgen. Vier dikke uitlaatpijpen laten een heerlijke sound los van de zes in lijn motor. Het is even wennen aan de voorbumper, maar hoe langer je er mee rond rijdt en ernaar kijkt begint ook deze zijn charme te tonen. Qua interieur is het weer typisch BMW. Her en der wat carbon stripjes en een stuur van leer en dan ook nog een M in het instrumentarium om de details dat je met een M te maken hebt compleet te maken. Het had misschien wat sportiever gekunt, maar zoals sommigen zeggen, verander nooit een winnend team. Dat geldt misschien dan ook voor BMW. Hun interieur is succesvol, functioneel en eigenlijk gewoon perfect afgewerkt. Daar waar jaren geleden nog geklaagd werd over het "i-drive" systeem is nu de hemel geklaard en kan iedereen er mee werken. Het is puur een kwestie van wennen en bijna elke auto heeft een dergelijk systeem. De stoelen hadden iets harder kunnen zijn, maar ook hier biedt de BMW Performance afdeling hulp. De Performance stoelen zijn, zoals we op de Nürburgring zagen ook te monteren in de 1M.
De conclusie lijkt ons duidelijk. Enthousiast als we over deze auto zijn is het jammer dat BMW deze auto niet eindeloos zal gaan maken. Iets wat er wel weer voor zal gaan zorgen dat de 1M uiteindelijk in waarde gaat stijgen. Koop je dit testmodel nu voor iets meer dan 83.000 euro met de nodige opties, standaard gaat de 1M voor rond de € 75.000 weg en wordt je de gelukkige eigenaar van een dikke en opvallende auto. Veel mensen keken op en draaiden mee toen wij voorbij reden. Wellicht doordat iedereen daar de 1M kent maar ook in de stad zal men de 1M een blik gunnen. Een advies van onze kant, koop wel dezelfde kleur. In het zwart springt de 1M er helemaal niet uit!