De stad die bekend staat om de liefde en zijn wereldgeschiedenis staat al weken lang in de agenda. Het aftellen van weken verandert in dagen en eindelijk het was zo ver. De laatste dag wordt doorgekrast en de reis begint, op naar Parijs!
Parijs is in de eerste dagen niet zoals altijd, geen heerlijk zonnetje over de langgerekte groen bebosde lanen en geen zonnende mensen op de stoelen in de Tuilerieën. Geen rokjes en T-shirtjes, maar lange spijkerbroeken, dikke truien en jassen. De zomerse sfeer is alleen te vinden in de dure winkels op Avenue Montaigne waar de zomerverkoop al volop in de running is. De dure haute couture ateliers zijn rijk van kleuren en franjes. Bij Café L'Aveneu, de vaste lunch plek voor iedere boven modale Parijzenaar, zijn de zomerse hoeden en zonnebrillen niet op het terras te vinden, maar verplaatst naar binnen.
Qua auto’s is het precies hetzelfde, op een enkele Ferrari F430 Spider na zijn er alleen nog "dichte auto’s" te spotten. De zomerse exoten staan helaas in de garage te wachten tot het winterdoek na al die maanden wachten eraf mag, of zijn ze weg gedaan om te bezuinigen voor de crisis? Door het sombere weer is de crisis extra te merken. De mensen besluiten om in plaats van de één op vijf rijdende Ferrari in de één op twintig rijdende Audi te stappen. De crisis is te voelen op deze regenachtige maandagavond. Op de Champs-Élysées met haar langgerekte terrassen kwart vol met wat luie toeristen die liever 10 euro meer per consumptie betalen, dan 100 meter verder in een zijstraatje te moeten zitten.
Ook bij de hotels is het te voelen. De drie ton kostende Ferrari's zijn nog nergens te bekennen, er staat alleen nog een multimiljonair met zijn Rolls-Royce Phantom van zes ton. Dat de eigenaar weinig last heeft van de crisis wordt nog eens bevestigd als er een blik door het raam wordt geworpen en er twee flessen champagne van het merk Moët Chandon op de voorbank staan. Dé borrel voor de aller-rijksten. Ook voor één van dé top hotels is het akelig leeg. Alleen de Maserati Quatroporte van het personeel is aanwezig terwijl dit hotel toch bekend staat om zijn supercombo's. Het vijfsterren Hotel, Hôtel de Crillon, bekend bij mij door de Veyron-Enzo-combo is nog leger dan leeg. Alleen een veel geziene S-klasse vult de parkeerplekken.
Ik loop op Rue de Rivoli, de karakteristieke lange straat met aan de ene kant de Tuilerieën en de andere kant de enorme penthouses van Parijs. Aan deze enorme straat wacht de eerste topspot. Een rode Ferrari California vult het mooie plaatje van akelig lege Rue de Rivoli. De auto die door velen nog niet helemaal erkend word als een Ferrari bestudeer ik eens goed en hij valt in het rood bij mij zeker in de smaak. De mensen op het terras vlak naast de Ferrari zitten vol aandacht te kijken hoe zorgvuldig ik de Ferrari van alle kanten uitgebreid fotografeer. Het wordt duidelijk dat het begrip Autospotten in de Franse hoofdstad nog niet zeer bekend is als ik wat vreemde blikken krijg. Later op de Place Vendôme, bij uitstek het mooiste plein van Parijs. De statige gebouwen vormen een unieke plek met wat enkele zeer dure winkels en het Ritz Hotel, een prachtige spotplek. Dit wordt bekrachtigd met twee fraaie spots. Een super chique Maserati GranTurismo en alweer de zoveelste Ferrari F430 spider die bij het weg rijden het plein vult met een heerlijk geluid. Het spotgevoel giert weer even door mij bloed!
Dinsdags wordt het spotten even ingeruild voor wat cultuur, want daar is genoeg van te vinden is in Parijs. De eeuwenoude gebouwen en de nog oudere werken die er in hangen. Er wordt een bezoek gebracht aan de rustplek van een wereldveroveraar in de 18e eeuw. Het graf van Napoleon is er één die te vergelijken is met een Veyron in de autowereld. De volgende dag wordt er een bezoek gebracht aan Versailles. Met een golfcar wordt er door de tuin heen gescheurd om snel even te kijken bij het Weston, maar helaas spot ik niks.
Midden in de week, woensdag, ga ik de hele dag lekker op pad om te spotten! De dag begint als ik in de metro stap, het handigste vervoer in Parijs, dat een infrastructuur heeft waar je u tegen zegt. Om de drie minuten vertrekt er wel een metro. In gedachten wordt de dag uitgestippeld, eerst naar Avenue Foch? Of nee, eerst naar de Gouden Driehoek? De Gouden Driehoek zijn de drie straten, Avenue George V, Avenue Montaigne en de Champs-Élysées. Bij het uitkomen word ik als een magneet door een McLaren SLR, Ferrari F430, Ferrari 360 en Aston Martin DB9 de richting van Foch op getrokken alleen waren deze supercars te snel om ze vast te leggen. Met een kleine tegenslag loop ik verder naar één van de bekendste parkings in Parijs. Wie in tien minuten klaar wil zijn met mooie spots moet daar zeker een kijkje nemen. Bij binnenkomst val ik toch elke keer weer in verbazing. De dealervakken van Lamborghini Paris zijn bijgevuld met vier Gallardo's en een Murciélago Roadster. Een auto die je tegenstelling tot de LP640 Roadster niet heel vaak meer ziet wat zeer jammer is, want wat is die mooi! Tegenover de dealerplekken staan de wagenparken van enkele zeer succesvolle Parijzenaren. Je kunt de verschillende eigenaren goed onderscheiden. Een groepje op Italiaans kenteken waaronder een Ferrari 599, Maserati Quattroporte en een Porsche Turbo. Deze auto's zijn hier altijd te vinden. Verder tref ik een Duitser aan met een S-klasse en een Carrera GT. Maar er staat nog meer in de vorm van de nieuwe Phantom Coupé en nog een Lamborghini Muciélago LP640, bizar! De dag begint in ieder geval dus goed. Ook al voelt het niet echt als spotten, omdat sommige wagens daar al zo lang staan dat je het meer een dealer of een museum kan noemen. Maar je kunt ze wel mooi bewonderen. Bij het uitlopen van de garage breekt de zon zachtjes door. Gelukkig! Want die regen zorgt ook niet echt voor mooie spots en foto's. Rond de Arc de Triomphe rijden al wat mooie wagens. Alleen vormt de afstand nog een blokkade. Des ondanks waag ik een poging om enkele spotwaardige auto's vast te leggen.
Terug op de Champs-Élysées is het al wat drukker geworden en stromen de terrasjes langzamerhand vol. Op weg naar de driehoek tref ik nabij Avenue George V een prachtige Italiaan aan in de vorm van een Maserati GranTurismo S. Door het feit dat hij goed geparkeerd staat heb ik de mogelijkheid enkele lekkere foto's te nemen, veelvuldig schiet ik dan ook plaatjes. Wanneer de eigenaar vertrekt kan ik nog even genieten van de sportieve sound die uit de uitlaten komt. Nog geen seconden later volgt een deftige two-tone Rolls Royce Phantom. Avenue George V ligt prachtig gelegen naast de wel bekende drukke Champs-Élysées. Maar wie de Champs te druk vindt, maar toch midden in het centrum wil zitten kan heel mooi terecht in, nogmaals, "de driehoek" die gevormd word door de Champs-Élysées, Avenue George V en Avenue Montaigne. Allemaal zijn dit enorme Avenues met de meest dure winkels in Parijs en de meest chique hotels.
Bij het Four Season Hotel moet het nog op gang komen, slechts een enkele Bentley vult de valletparking. De spotronde wordt als traditie vervolgd naar Plaza Athénée. Een kamer kost hier al gauw 500 euro per nacht en voor een goed diner mag je zeker al gauw 300 euro op tafel leggen, maar dan zit je wel op dé plek van Parijs! Even verderop ligt het beroemde restaurant L'Aveneu, een plek die ik tijdens mijn verblijf in Parijs veelvuldig aandoe. Wie graag voor een elitair stukje vlees een maandloon wil betalen kan hier zijn geld kwijt. Het prachtige terras ligt bij zonneschijn midden in de verwarmende gloed. Je moet ook niet vreemd opkijken als je er een Bentley of Porsche wordt wegreden door enkele voituries en met het ophalen door de eigenaren vertroeteld worden met een groen briefje. Het is voor zowel de spotter als rijke heerlijk genieten daar.
Vervolgens loop ik Rue François 1er om daar op het mooiste pleintje van Parijs uit te komen, Place François 1er. Hier vlakbij bevindt zich de Aston Martin dealer. Uitgekomen bij het Grand Palais wordt de Champs gevolgd in de richting van Place de la Concorde om wederom uit te komen bij Hôtel de Crillon, een plek voor de rijke gepensioneerde. Dat die mensen zuiniger zijn is te zien, want de parking is compleet leeg! Ook bij Hôtel Costes en het Ritz is het helemaal dood, geen enkele spot te signaleren. Crisis? Dan probeer ik het Intercontinental Hotel, niet eerder werd hier door mij een bezoek gebracht. Maar helaas staat er niets leuks om te fotograferen in Rue Scribe.
Dan waag ik nog een stapje verder met het gevolg dat ik uitkom in een compleet onbekende buurt. Na wat gelopen te hebben wordt duidelijk dat dit niet helemaal een spotgebied is. Ik besluit terug te gaan naar de driehoek via Rue du Faubourg-Saint-Honoré. Dit was makkelijker gedacht dan gedaan, ik ben namelijk verder gelopen dan gedacht! Voor het eerst in Parijs was ik de juiste weg even kwijt. Na even een bakker opgezocht te hebben en een baguette genuttigd te hebben nog maar eens proberen om de juiste weg te vinden. Uiteindelijk moet ik zelfs een man vragen om mij op weg te helpen. Rue du Faubourg-Saint-Honoré heet de straat waarop de weg uiteindelijk dan toch vervolgt wordt. Ook deze winkelstraat staat bekend om haar zowel dure als meer betaalbare winkels, veel bekende mensen doen hier dan ook hun inkopen. Al ben ik van mening dat deze straat niet te vergelijken is met Avenue Montaigne.
Even verderop passeer ik het huis van Sarcozy, de president van Frankrijk. Op een steenworp afstand van zijn huis bevindt zich het Bristol Hotel. Voor dit prominente hotel staat een prachtige witte Italiaan te wachten tot hij zorgvuldig wordt vast gelegd. Deze Lamborghini Gallardo LP560-4 was enkele dagen geleden ook al gesignaleerd op de Champs-Élysées. Na het platen van deze bolide is het weer tijd om terug te gaan naar de Champs-Élysées. Langzamerhand komt een rustig spotdagje ten einde en besluit ik huiswaarts te gaan.
Dit was ongeveer het spotprogramma van mij in Parijs. Een beetje spotten, en ook werd cultuur opgezocht. Een straatje hier en daar extra om nieuwe plekjes en spots te ontdekken. Parijs, de lichtstad van Europa, kan je zeker hoog in het rijtje van topspotsteden van Europa plaatsen. Je kunt er vergif op innemen, dat je hier op een dag minimaal een Aston Martin en een Maserati tegenkomt. De hoeveelheid spots per dag verschilt heel erg. De ene keer heb je binnen 30 minuten 15 spots gemaakt, de andere keer moet je echt goed zoeken en wachten op een paar spots. Feit blijft dat de "Gouden Driehoek" de beste plek is in Parijs. Dat er ook steeds meer nieuw geld komt in Parijs is duidelijk te zien. Plekken zoals Hôtel de Crillon en het Ritz Hotel worden steeds minder druk, terwijl de moderne winkels rond om Montaigne steeds drukker zijn.
De volgende dagen in Parijs werden steeds succesvoller, de spots vliegen om de oren en het wordt beter weer. Dan plaat je binnen enkele seconden een Aston Martin DBS en Ferrari 430 Scuderia en dan moet je weer een tijdbestek van 15 minuten wachten tot de volgende spot zich aandoet. Spotten in Parijs zal voor mij altijd een speciaal gevoel geven. De stad in combinatie met de auto’s is en blijft gewoon heerlijk. Dat je soms even niets spot is jammer, maar ondertussen kan je wel heerlijk genieten van alle mooie architectuur die de stad brengt. Daarom ben ik ook niet weg te slaan uit deze heerlijke stad.
Adam van Noort
