Het fotograferen van auto's was iets waar ik me al enige tijd niet meer mee bezig gehouden had, ook niet voordat ik voor twee maanden richting het Verenigd Koninkrijk vertrok voor een stage. Eenmaal daar aangekomen en een beetje gewend kwam daar vrij vlug weer verandering in...
Voor zover ik me nog kan herinneren was het de tweede week dat ik in Engeland zat, toen ik onderweg naar huis toe bij de University of Huddersfield een geel achterwerk zag uitsteken op de voorgelegen parkeerplaats. Ondanks dat ik mijn camera niet bij me had, maar wetende dat we letterlijk slechts 300 meter verderop de heuvel woonden ging ik toch even kijken. Na enige minuten bij de auto gestaan te hebben liep ik toch maar even richting huis om mijn camera en statief op te halen. Toen ik een minuut of anderhalf foto's aan het maken was stond er ineens een erg klein mannetje met een grote tulband op voor mijn neus. In eerste instantie dacht ik dat het iemand was die me iets wilde vragen, maar het bleek de eigenaar te zijn!
Na heel kort wat woorden met elkaar gewisseld te hebben besloot ik de spreekwoordelijke stoute schoenen aan te trekken en hem te vragen of het mogelijk was een keer ergens in Huddersfield wat foto's te maken van zijn gele trots. De eigenaar reageerde erg enthousiast en gaf me zijn telefoonnummer. Ik gaf hem mijn kaartje zodat hij alvast een kijkje kon nemen op mijn website. Hij vertelde dat ik hem de volgende week moest bellen om te kijken wat we konden regelen.
Na op maandagavond gebeld te hebben stond een afspraak op diezelfde zaterdag vast. Nu maar hopen dat het weer net zo goed bleef als mijn humeur op dat moment was. Gelukkig was het die zaterdag erg mooi weer en konden we wat foto's maken. Helaas had de eigenaar slechts anderhalf uur de tijd voordat hij naar een bruiloft moest, dat had hij me van te voren dan weer niet verteld.
Veel tijd om de foto's te maken was er dus helaas niet. Ondanks dat het er niet extreem veel zijn hoop ik dat jullie ze alsnog met plezier zullen bekijken.
Ongeveer een kleine week na het maken van de foto's van de Lamborghini, kwam ik op stage tot de ontdekking dat een collega van me iemand kende die een Aston Martin DB9 zou hebben. Omdat ik deze man inmiddels al wat langer kende, vroeg ik of het misschien mogelijk was om ook daar een keer wat foto's van te maken. Nog diezelfde dag nam hij contact op met zijn vriend en belde me die avond terug om te vertellen dat we op zaterdag een afspraak hadden staan. Gaaf!
Met zaterdag eenmaal aangebroken werd ik thuis opgehaald door mijn collega, om vervolgens richting de beste man te gaan. Na ongeveer driekwartier rijden kwamen we in een dorpje aan waar nog geen 5.000 mensen woonden. We reden richting een verlaten stuk in the middle of nowhere waar ik plots een gigantisch huis achter de heuvel zag opdoemen. Mijn collega en zijn vrouw hadden deze mensen al enige tijd niet meer gezien dus we begonnen pas met foto's maken nadat ze flink bijgepraat hadden. Van foto's maken was dus nog niets gekomen. Een half uur voordat we vertrokken gingen ik, mijn collega en de eigenaar van de auto mee naar buiten om daar zijn Engelse voertuig uit de schuur te halen. Hij merkte op dat hij niet veel later weer aan het werk moest dus we hadden slechts twintig minuten vertelde hij. Eenmaal de auto van de plaats gereden te hebben hebben we slechts wat foto's bij hem in de straat kunnen maken voordat hij weer de schuur in verdween, helaas.
Foto's door Jordy Leenders
