Op 18 april 2010 spotte ik in Helmond een erg mooie Viper RT/10. Nadat deze na de update op de site verschenen was stond er in de reacties een opmerking waarmee het allemaal mee begon. “Hé, dat is mijn auto”, stond te lezen onder onze spot. Ik typte eronder dat als het inderdaad zijn auto was dat hij me dan maar eens een mailtje moest sturen. Het vervolg was alleen maar mooier!
De volgende dag tijdens mijn werk trilde mijn telefoon. Hey een e-mail, en jawel, de eigenaar had ook mijn berichtje weer gelezen. Dus ik mailde hem terug of hij het leuk zou vinden om een fotoshoot te doen. En meteen was hij enthousiast, en probeerde we een afspraak te maken. Na enkele datums heen en weer mailen hadden we dan eindelijk een dag gevonden. De verjaardag van de eigenaar, Roy. Tweede Pinksterdag was het dan zover. We gingen op pad. Roy kwam ons thuis ophalen en ik mocht mee in de Viper richting Eindhoven. Het eerste wat je opvalt als je in zo’n auto plaatsneemt is de kracht waarmee het motorblok de Viper naar hoogst illegale snelheden weet te duwen. Ik ben dan ook niet veel meer gewend dan een Opel Zafira diesel hé. Dus hier ging wel even een wow gevoel door me heen. Eerst richting het Flight Forum in Eindhoven. Onderweg viel me een tweede ding op. Echt iedereen kijkt je na, kinderen, ouderen, mannen en vrouwen. De Viper is een echte nekkendraaier. Na wat tussensprintjes waren we zo op de lokatie voor de shoot.
Veel foto’s en proberen verder, het was immers ook mijn eerste keer op deze manier, zijn we naar een tweede lokatie gereden. Al vrij snel kregen we bezoek van wat werklui die het wel heel interresant vonden dat we bij hun bedrijf wat foto’s aan het maken waren van deze rode Amerikaan. Ook op de derde lokatie trokken we al snel de aandacht van wat jeugd die wilde gaan skaten op de indoor skatebaan in Eindhoven.
Onderweg richting huis moesten er natuurlijk nog even wat foto’s gemaakt worden van de rijdende Viper. Dus ik in mijn eigen auto als bijrijder hangend uit de raam wat foto’s geschoten. Wel grappig dat we een hele rij auto’s ophielden, maar dat leek niemand erg te vinden. Op een parkeerplaats naast de snelweg wilde de eigenaar nog even een handtekening zetten op het asfalt. Het was nogal grof asfalt wat voor extra snelle slijtage van de banden zou zorgen, dus werd het geen handtekening maar een paraaf. Net nieuwe bandjes oproken is nou ook weer niet de bedoeling. Nou, genoeg gepraat, op naar de foto’s.
Roy, bedankt voor de leuke ochtend en toffe rit met lekkere sprintjes.
