Vrijdag 2 mei was het dan eindelijk zo ver, er stond weer een shoot op het punt van beginnen. En normaal is er maar één auto aanwezig bij een shoot, maar ik had het geluk dat deze eigenaar twee supersnelle wagens heeft. En dan hebben we het ook niet over de minste auto’s, maar over een brute RS4 Sedan en een heerlijke Ferrari 360 Spider. Het was genieten geblazen.
Het zijn autos die elkaar niet heel veel ontlopen, alleen zullen ze wel gebruikt worden voor verschillende doeleinden. De RS4 zal eerder gepakt worden voor dagelijkse ritjes, terwijl de 360 eerder voor ritten op zomerse dagen in gebruik wordt genomen, al is dat in de Audi ook zeker geen straf. De Audi Renn Sport 4 is de snelste A4 die te krijgen is. De productie van de auto begon in 2006, en sindsdien steeg Audi weer een stuk in de achting bij iedereen. De RS4 was een verademing voor het straatbeeld, want in die ingetogen auto zit een partij kracht
De 4,2 liter V8 die ook in de Audi R8 zit, levert door directe inspuiting een vermogen van 420 pk. Daarmee laat je heel veel autos de achterkant van je zakenauto zien. De V8 die maar net in de auto past, zorgt ervoor dat de auto onder de vijf seconden op de 100 zit, en de topsnelheid is begrensd op 250 km/u. Maar zou deze eraf gehaald worden, dan kan deze Audi met gemak een stuk harder. De auto staat bekend om zijn fenomale weggedrag, waar de quattro aandrijving van Audi natuurlijk een groot aandeel in heeft. Verder is wel te merken dat je in een snelle auto zit. De stoelen geven enorm veel steun, en het racestuur doet je verlangen naar het racen over bospaadjes.
De Ferrari 360 Spider is daarentegen een hele andere auto. Naast snelheid en een mooi uiterlijk, beschikt de auto over een heerlijk geluid. Vooral met de Tubis die eronder zitten is het echt een geweldig concert om naar te luisteren. De rode krachtpatser uit Italië heeft een 3,6 liter V8, daardoor ook de naam 360, en hieruit wordt 400 pk geperst. In 4,5 seconden zit je op de 100, en de 300 kan je net aantikken. Over Italiaanse wagens hoeven we verder weinig te vertellen. Veel passie, exotisch, en heerlijk. Dit zijn enkele woorden om deze auto te omschrijven. Ondanks dat de eerste 360 in 1999 werd afgeleverd als opvolger van de F355, is het nog steeds een mooie verschijning. En er in een keer in meerijden, dat is helemaal fenomenaal. Hoe strak de auto op de weg ligt, en hoe snel hij optrekt. Het is allemaal surrealistisch, en daarnaast ook de grote kracht van deze auto. Het harde werken of sparen voor deze auto wordt moeiteloos terugbetaald door de auto, want je voelt je net een klein kind zodra de motor gestart wordt.
En die vrijdag werd de motor dan ook om half 3 gestart om even een lekker ritje te maken. Ik was er net twee minuten, maar de eigenaar zelf had ook erg veel zin om een stukje te rijden. Geen probleem natuurlijk, want wie wil er nou niet meerijden in een Ferrari 360. Het weer was echt heerlijk, terwijl de vooruitzichten niet erg goed waren. Na ruim een half uur gereden te hebben, keerden we terug en werd er wat gedronken. Na bijgekomen te zijn van de rode Italiaan begon ik alvast wat fotos te schieten in de voortuin, en even later vertrokken we met de twee autos naar een locatie. Toen reed ik mee in de RS4, en dat was gelijk een totaal andere ervaring. De auto straalt rust uit, totdat je het gas intrapt. Een fenomale auto, die veel gewone mensen niet zullen herkennen als dusdanig.
Op de eerste locatie zie je dan ook sommigen alleen naar de Ferrari kijken en zich afvragen waarom er in hemelsnaam een Audi bijstaat. Gelukkig weten wij wel beter, en leef ik me lekker uit op de twee autos. Na verschillende poses vertrokken we naar het tweede stekkie. Na hier ook nog wat fotos genomen te hebben vertrokken we weer richting huis. Toen ik dacht dat mijn heerlijke middag erop zat, vroeg de eigenaar of ik nog een keer wilde meerijden in de 360, want door het heerlijke weer had hij er toch wel weer enorm veel zin in gekregen. Het geluid van de RS4 is dik, maar dat van de 360 is gewoon van een andere klasse. Als je onder een tunneltje doorrijd, de bestuurder terugschakelt en daarna vol gas de tunnel uit knalt is het gewoon onbeschrijfelijk. Het werkt verslavend, en in een Ferrari is het gewoon moeilijk om je in te houden. Het vervelende is alleen, dat ik me nog lang geen Ferrari kan veroorloven. Dus zal het nog wel even dagdromen worden over dit speelgoed uit Maranello. Na weer een half uur gereden te hebben, keerden we terug naar de thuisbasis en was het tijd om naar huis te gaan en te eten. Het was inmiddels al half 6! Het was echt een supermiddag, en de eigenaar was echt heel relaxt. Het is ook mooi als je met een ander persoon over dezelfde passie kan praten. Blijkbaar verstonden we elkaar goed!
Bart
