Woensdagavond... Tijd voor een rustgevende spottrip in Amsterdam Oud-Zuid. Al kijkend naar een enigszins beschadigde DB AR1 in de Beethovenstraat werd ik gebeld. Nieuwe speeltjes! Of ik in de namiddag van vrijdag even wilde komen opdagen met mijn camera. Aan de collectie waren onder andere een Aston-Martin DB2 Vantage Drophead Coupé (Voortaan: DB2 D.H.C.) en een DB2/4 MkI toegevoegd. Of ik op dit verzoek inging is wel duidelijk…
Vrijdag zou een goed gevulde dag voor mij worden. Eerst een werkcollege, dan een practicum, vervolgens een GT3 RS-alert in de P.C. Hooftstraat en aan het einde van de dag zou ik ternauwer nood op tijd zijn voor een vermoeiende bus- en boottocht naar Londen. Maar het spannendste kwam tussendoor. Rond een uur of vier werd ik opgepikt en reden we richting Ouderkerk aan de Amstel. Aangekomen bij de loods was ik natuurlijk erg benieuwd wat er bij gekomen was. Of, om precies te zijn, welke kleur de DB2 D.H.C. had.
Rood... Ik had het kunnen weten, want waarschijnlijk is dit hetzelfde exemplaar als degene die afgebeeld is in mijn oldtimercatalogus, afkomstig uit de Louwman collectie. De DB2/4 MkI stond er ook tussen en had een schitterende zilvergrijze huid. Verder was er het één-en-ander verdwenen want je kunt natuurlijk niet alles hebben.
De missie was om eerst een aantal foto’s van de twee ‘nieuwe’ DB2’s te maken voor op de website en later nog een aantal foto’s van een Triumph TR3 Works Fabrique Car. Een heel bijzondere TR3 dus, een exemplaar dat in 1956 van de band rolde en als enige TR3 ooit de Mille Miglia heeft verreden! Na het fotograferen van de rode en de zilveren Astons werden er Chopard stickers op de DB2 D.H.C. en de TR3 geplakt, want binnenkort staan ze in de P.C. Hooft. Nu moesten er alleen foto’s gemaakt worden van de stickers op de auto’s voor de te verzenden uitnodigingen. Op 14 juni zijn die twee auto’s namelijk te zien voor de Chopard. Maar waar hard gewerkt wordt, moet ook gegeten worden.
Tussendoor nuttigden we een maaltijd, waar anders dan tussen de Astons. Afgezien van het feit dat het een Italiaanse maaltijd was tussen uitsluitend Britse auto’s was het enige dat niet helemaal klopte, maar het is natuurlijk beter dan het meeste Engelse eten. Zo rees het lumineuze idee in ons allen op om een restaurant tussen Aston-Martins of ander exotiek te beginnen.
Na deze fantastische afsluiter van de dag kon ik me gaan richten op het volgende avontuur: Hoe overleef ik de busreis naar Londen. Te beginnen bij: hoe kom ik op tijd in Den Haag. Maar dat is weer een ander verhaal.
